En het jaar zit er alweer op. Tijd voor een overzichtje van de beste albums van 2009, dat een sterk muziekjaar is geworden!
Emily Jane White
1. Emily Jane White: Victorian America
We zijn dit jaar als een blok gevallen voor deze folkzangeres uit San Fransisco en dat toen we nog maar net hersteld waren van haar eerste album. ‘Victorian America’ bulkt van de ijzersterke songs en brengt Emily Jane White naar een hoger niveau dan vele haar voorbeelden. Emily is jammer genoeg nog gruwelijk onbekend, wat ons enkel doet volharden in onze boodschap. Give it a try.
Op Rock Werchter werkte dit Mastodon niet altijd even goed, op plaat blijven de Amerikanen genadeloos uithalen. ‘Crack the Skye’ is de Mastodon-plaat geworden waar we ons het meest in kunnen vinden en werd wat ons betreft een van de meest boeiende metaluitstappen van de laatste jaren. Komt nog eens bij dat dit album geen enkele zwakte kent. Ongetwijfeld een metalklassieker in wording.
3. Animal Collective: Merriweather Post Pavilion
Heel wat Animal Collective-fans vinden ‘Merriweather Post Pavilion’ het zwakste album dat de prettig gestoorde Amerikanen al op de wereld hebben losgelaten. Anderen vinden dit dan weer hun beste en tot deze categorie rekenen we onszelf. Nooit eerder vonden we zo weinig storende elementen op een AC-plaat en nooit eerder vonden we een AC-plaat met zo veel briljante ideeën. Opener ‘In the Flowers’ is ook nog eens een van de songs van het jaar.
De psychedelische, elektronische noise van Fuck Buttons is nog meer dan vorig jaar goed voor een gigantische, muzikale beleving. ‘Tarot Sport’ is een plaat die je niet stop kan zetten, met nummers van elf minuten die blijven boeien en verslavende beats en ritmes die elke chiro-fuif zouden doen verademen. ‘Surf Solar’ alleen al! Straf.
5. Bill Callahan: Sometimes I Wish We Were An Eagle
Met zijn eerste soloplaat wist Bill Callahan beslist onze interesse op te wekken, maar erg warm kregen we het er nooit van. Dat is gelukkig even anders met deze opvolger, die de beste songwriter in Callahan naar boven bracht met ‘All Thoughts Are Prey to Some Beast’ als een van onze favoriete songs van 2009 voorop.
Uit het noordoosten van de VS kwam deze Jesy Fortino op het laatste moment nog onze top tien binnengewandeld. Dat dankt ze aan een heerlijk bezwerende folkplaat waarin ze bewijst dat je met een doorleefde stem en het juiste gitaarspel vaak over voldoende kracht beschikt om een stadion stil te krijgen. Al lijkt een stadion voor haar nu niet zo’n geschikt idee.
‘Plaat van het jaar’ hoorden we op verschillende locaties, dus uitchecken was wat ons te doen stond. Bleek dat ze er niet ver naast zaten (als je er even geen rekening mee houdt dat we niet alle albums hebben gehoord). ‘Hospice’ is in ons land ingeslagen als een zachte bom die een grote veelzijdigheid toont en de luisteraar beweegt op verschillende manieren. Het blijft wachten op de filmversie!
8. The Hickey Underworld: The Hickey Underworld
Hoewel The Bony King of Nowhere en Isbells erg dicht bij onze top tien strandden, is het het weergaloze debuut van deze Antwerpenaren geworden, dat hier de enige Belgische plaat is geworden. Zonder het dipje op het einde, had deze bijzonder meeslepende energiebom nog een aantal plaatsen hoger gestaan.
‘Veckatimest’ is de stap naar het grote(re) publiek van de band die het beste Pukkelpop-optreden van dit jaar gaf. Het is heerlijke pop van deze tijd van muzikale acrobaten die je even naar een ander land ontvoeren. Een waar je minstens ‘Two Weeks’ wil blijven.
Meestal doet het ons te weinig, die drones, en zeker op plaat. Mount Eerie verraste dit jaar met een album waarin drones en songs elkaar vinden en elkaar versterken tot een bijzonder straf geheel in wat de meest bezielde plaat van het jaar moet zijn.
11. The xx, 12. The Bony King of Nowhere, 13. HEALTH, 14. Isbells, 15. Fever Ray, 16. The Horrors, 17. Marissa Nadler, 18. Patrick Watson, 19. Bibio, 20. The Low Anthem.
.
