Zwijgplicht

Ik vind het niet onbelangrijk te weten wanneer je moet spreken. Het is even belangrijk te weten wanneer je je klep moet houden. Zelf ben ik beter in het tweede eigenlijk. Zes mensen die ik vandaag en gisteren tegen het lijf liep niet.

Op het gratis optreden van Bon Iver gisteren moest je een kwartier op voorhand zijn om nog binnen te kunnen en stond iedereen die erin geslaagd was de nieuwe demi-god te bekijken in een vervelend vochtige hitte op elkaar geplakt. Drie wijven voor mij hadden totaal geen idee hoe Bon Iver zou klinken en waren licht teleurgesteld dat ze niet konden shaken. De een, met duidelijk wat te veel binnen, vond het degoutant dat mensen ’sshh’ riepen om de zaal volledig stil te krijgen en ze vond het er allemaal veel te serieus, wat ze beantwoordde met overdreven luide ’sshh’s’, ook tijdens de nummers. Giechelen, ongepast klappen, overleggen hoe lang je er nog zou staan, doe het gerust tijdens een optreden van Nine Inch Nails als het dan toch tijdens een concert moet maar toch niet bij Bon Iver. Ik had echt zin om haar met haar haren vast te pakken en haar met haar hoofd tegen de muur te kloppen. Dat zou het optreden natuurlijk nog meer verstoord hebben.

Een gelijkaardige reactie had ik daarnet niet toen drie kerels van om en bij de 100 kilogram voor mij kwamen staan bij Girls In Hawaii. Gelukkig spelen de Walen vaak hard en het was vooral tijdens ‘Plan Your Escape’, dat enkel op twee akoestische gitaren gebracht werd, dat het me immens stoorde dat ze voor mijn neus hun levensverhaal aan elkaar kwijt moesten. En ondertussen maar de ene na de andere sigaret opsteken (in de AB is een rookverbod). Zeer stoer hoor, fuckers. Ik kan echt geen mensen verdragen die zichzelf zo superieur vinden dat ze denken hun eigen regels te mogen creëren waarbij ze geen rekening houden met anderen. Een ervan kwam tegen mij lullen toen hij mijn gezicht zag. Ja hoor, zal zeker werken.

Los daarvan heb ik een echt goed Girls In Hawaii gezien, al waren ze een half jaar geleden in het Koninklijk Circus nog iets beter. Hun ‘Plan Your Escape’ is op dit moment een van mijn platen van het jaar. Het voorprogramma was het gruwelijk onbekende V.O. trouwens, de band van Boris Gronemberger die dit jaar het erg fijne ‘Obstacles‘ uitbracht. We blijven in België morgen met Headphone. Ik vraag me af welk trio er nu voor mijn neus zal komen staan…

Luister hier naar Constant Changes van V.O.: Constant Changes

‘Casper’ komt van het debuut van Girls In Hawaii en is wat mij betreft een van de mooiste Belgische songs ooit gemaakt…