Geen tractor gezien vandaag. Zelfs geen kruiwagen. Welgeteld één truck heb ik vandaag gespot maar dat was eerder een veredelde camionette en dat was dan nog in Gent, vlak voor mijn voordeur. Van het ‘bezette Brussel’ heb ik ondanks er een hele dag te verblijven, niets gemerkt. Dat is ook niet zo verwonderlijk want ik zit een hele dag gezellig binnen en ik neem de trein. Ik krijg dan e-mails hoe ik me moet gedragen tijdens een manifestatie gericht tegen onze instelling. Geen raam openen want ze kunnen daar een brandend projectiel door werpen! U niet met een Europese vlag omhullen en u in de betoging mengen! Op uw knieën onder uw bureau gaan zitten met uw ogen gesloten en uw handen op uw oren en dan tot 7000 tellen! Ach, ze zijn begaan met hun werknemers. Het is niet dat we niet gewaarschuwd zijn.
Morgen eindelijk nog eens een optreden in de vorm van Shannon Wright, toch wel een van mijn favoriete huidige musicerende dames. Een dame waar ik de laatste dagen echt aan verslingerd ben geraakt, deed het vooral enige tijd geleden goed en heet Joni Mitchell. Joni is ooit door Allmusic de meest invloedrijke en belangrijke vrouw van de late twintigste eeuw genoemd. Het is altijd een beetje gevaarlijk zulke uitspraken te doen en ik waag me daar erg weinig aan, al staat het erg mooi in je recensie. Het is vaak appels met peren, hier verschillende genres, met elkaar vergelijken. Feit is dat ‘Blue’, vorige zaterdag aangeschaft na een andermaal vruchteloze zoektocht naar de nieuwe Amen Ra, sterk op weg is een van mijn favoriete albums van de jaren zeventig te worden.
Oh ja, Daniel Johnston komt naar Gent. Is dat niet geweldig?
6 reacties so far ↓
steven V. // 19 juni, 2008 bij 11:45 am
Fideel, de nieuwe Amenra koop je toch gewoon op hun optreden in de Centrale volgende week donderdag!
fideel // 19 juni, 2008 bij 12:09 pm
Dat is mijn plan nu maar ik had hem graag op voorhand gehoord…
Evelyn // 20 juni, 2008 bij 11:03 am
Toen ik ‘Blue’ voor de eerste keer hoorde, heb ik hem ook weken niet kunnen afzetten…Zo’n fantastische plaat. Joni Mitchell is mijn heldin!
(Tips? Es zoeken naar ‘For the roses’ en ‘Hejira’, er zullen zeker mooie tijden wachten op je!)
Alexander // 20 juni, 2008 bij 12:05 pm
“Blue” is samen met “Rumours” van Fleetwood Mac zowat het enige dat ik muzikaal van mijn ouders heb meegekregen. Maar dat vergeef ik ze graag.
fideel // 20 juni, 2008 bij 12:13 pm
Ik heb niet het gevoel dat ik op dat vlak van thuis iets heb meegekregen. Af en toe lag er wat 70s en 80s op (Dire Straits, ELO, CCR) maar niemand was /is er echt mee bezig. Niet dat ik hen iets verwijt.
dj4am // 29 juni, 2008 bij 1:14 am
Blue van Joni Mitchell? Dan had je vorig jaar de theatervoorstelling Hedda Gabler van Toneelgroep Amsterdam in deSingel moeten zien! Dat nummer ondersteunde heel de voorstelling.