Soms is het moeilijk u te concentreren op uw boek of uw muziek op de trein. Zengende hitte, buitensporige stank, jodelende kinderen, we komen het regelmatig tegen. Soms zijn ook gewone mensen er de oorzaak van dat je, gedwongen, even meeleeft in een andere denk- en leefwereld. Het is een bescheiden vorm van reality tv, die wagon. Hoe de gewone Vlaming, zoals u en ikzelf, soms op die trein voor uw gratis toneelervaring zorgt.
De heenrit
Het is net voor het sluiten van de deuren dat een jonge man, een jaar ouder dan mezelf, zich op drie zetels van me neerploft. Ik herken zijn gezicht nog van de lagere school, waar hij een jaar hoger zat dan mij, althans in de beginjaren. Hij ligt zittend op de bank en kijkt wezenloos voor zich uit. De trein is een paar minuten onderweg en hij stelt een vraag aan de jongedame naast hem. We noemen ze voor het gemak David en Sofie. David spreekt steeds met een volume zodat de hele wagon het goed kan horen.
David: “Makkik ouwe gsm ne keer gebrui’en? Ti’s nie om te belle ze. ‘K moe gewuun ne kier uuren of nen nuumer werkt.” (aarzeling) “Gewuun ne keer loaten rinkelen.”
Sofie: “Wat is het nummer?”
David: (neemt een papiertje): “0474xxxxxx”
Sofie: “Het is een voice mail”
David: “Ah, merci. Da was’t da’k moest weten. Kijk, ‘k zal’t u ne keer uitle’en. Gesteren vroeg ik ne Marokkoan om om weed, ge weet wel, te goan en die gast é 30 euro van mij gepiekt. Da nummer is van èm. Nu emmek èm. Nie mé mij ze! Nie mé mij ze. Kga direct bij de flieken. Die gasten peizen da ze alles muu’en. Merci, meiske. G’het ou goe werk vuur vandoag gedoan!
Wanneer de conducteur dichter komt, richt David zich tot de man achter hem en vraagt hem wat de laatste halte was waar ze gestopt zijn. Dat bleek Melle. Wanneer de conducteur bijna bij David is, zijn we in Gontrode en moet die even naar buiten. Eenmaal bij David aangekomen, vraagt David of het mogelijk is een biljet te bestellen van Gontrode naar Landskouter. De conducteur antwoordt dat de trein daar niet stopt. David vraagt en krijgt een kaartje naar de eerstvolgende halte. Vervolgens vraagt hij of het water in de toiletten drinkbaar is, wat niet het geval blijkt, waarop David repliceert dat hij er niet van zal sterven. David stapt een halte of vier later van de trein en betaalde op deze manier een twee euro minder voor de rit dan zijn medepassagiers. Het is onmogelijk dat de conducteur dit niet in de gaten had maar hem kon dit blijkbaar niet schelen.
De terugrit
Vier mensen zitten schuin achter me. Ik kan ze enkel horen. Het zijn twee mannen en twee vrouwen. De mannen kennen elkaar maar hebben elkaar een tijdje niet meer gezien en praten wat bij. De vrouwen horen bij hun respectievelijke partner. Man A (38 ) heeft een nieuwe vriendin A (24) en kent ze vijf dagen. Man A lijkt dronken en trekt door zijn luide, licht boerse gepraat de gehele aandacht van de trein naar zich toe. Man A en Man B scheppen tegen elkaar op wat voor een fuifbeesten ze wel zijn en hebben het over verschillende bars in Oostende, Deinze, Wetteren en waar dan ook waar je als vrijgezel na een half uur al prijs hebt. Man A en Vriendin A zijn moe van de avond ervoor en gaan naar Oostende om er te gaan feesten als de beesten. Hij heeft drie kinderen die hij sinds een week of drie niet meer mag zien en maakt zich sterk dat niets hem kan tegenhouden. Hij wil een sigaret opsteken, maar zijn gezelschap brengt hem op betere ideeën. Als ik morgen in Londen wil staan, of in Amerika, dan sta ik daar gewoon, zegt hij. Ik heb geen geld nodig, geen eten, niets. En als ze me in de bak steken, wat dan nog? “Zo zou jij moeten zijn” zegt hij tegen zijn vriendin waarbij hij naar iets wijst. Hij wijst naar vriendin B. “Waarom?” antwoordt vriendin A een beetje bedroefd. “Uw meiske is toch goed,” laat man B weten. Man A heeft het op de tatoeages van vriendin B en wil dat zijn vriendin er laat zetten. Hier één met mijn naam. En dan hier nog een grote. Hij vindt dat mooi. Hij toont een van zijn eigen tatoeages aan zijn vrienden en legt uit dat onder het grote zwarte ding nog vaag ‘Cindy’ te lezen is. Even later gaat man A bij een andere dame zitten, op de zetel net achter me. Hij begint er tegen te praten en zij vindt dat niet erg. De conducteur heeft het in de mot en verplicht hem terug te gaan zitten en de andere mensen niet lastig te vallen. Man A reageert er kalm op en gaat terug op zijn plaats zitten.
