In tegenstelling tot gisteren (de muziekquiz) had ik vandaag wél geluk in ‘het spel’. Ik nam deel aan het jaarlijkse Soete Beese Tornooi van Landegem, een tornooi voor ploegen van vier met een tempo van twee uur per persoon. Mijn voorzitter wist me te zeggen dat het 16 jaar geleden was dat een Zottegems team dit tornooi won, dus het zou misschien niet slecht zijn… Enfin, Zottegem was er met drie teams en ik had een plaats gekregen in het sterkste dus het was van moeten. Toen ik mijn tegenstander zag, ging er een milde vorm van opluchting door me heen want ik had er een jaar of vijf geleden al eens van gewonnen en ik wist dat de kans dat ik zou winnen veel groter was dan dat hij zou winnen. Ook de tegenstanders van mijn ploegmaats Glen, Jan en Willem bleken haalbaar dus de kans om 4-0 te scoren zat er zeker in.
Ik zat de gehele partij met het leuke ‘I’m Not Gonna Teach Your Boyfriend How to Dance with You’ van Black Kids in mijn hoofd (zie video onderaan) en won voornamelijk door enkele foutjes van mijn tegenstander na iets meer dan twee uur. Niet dat jullie er wellicht veel aan hebben, maar zo’n partij wordt genoteerd en ziet er zo uit:
Het gewenste scenario kwam uit want ook mijn ploegmaats wonnen. Ondanks onze 4-0 was de eindoverwinning nog niet binnen want het team waarvan we verwacht hadden de grootste concurrentie te hebben, MSV (een schaakvereniging uit het Meetjesland), had ook de maximumscore. Een onderlinge confrontatie snelschaak (5 minuten per partij) zou over de eindwinnaar beslissen. Op bord 1 (het sterkste bord) waren wij met onze Belgische kampioen bij de -16 jarigen favoriet, op bord 4 (Willlem) ook. Jan op bord 2 kreeg een evenwaardige tegenstander en ikzelf was de underdog. Ik was dan ook nog eens behoorlijk gespannen begonnen en had snel een volledige minuut achterstand, vrij dodelijk als je er maar vijf hebt. Maar kijk, mijn tegenstander ging in de fout, wat ik dankbaar afstrafte, waarna ik kon vaststellen dat Zottegem 1 het snelschaakduel met 3,5-0,5 (gelijkspel van Jan) gewonnen had.
Intussen staat het in Duitsland-Spanje 0-1, een resultaat dat betekent dat ik het voetbalspel op mijn werk win. Is er een lottotrekking vandaag?
Daar zit je dan met vier mensen die voortdurend met muziek bezig zijn en dan krijg je het ene nummer na het andere voorgeschoteld waarbij je keer op keer moet vaststellen dat je in de verste verte niet zou weten wie het brengt om maar te hopen dat je ergens een logische titel kunt afleiden. Zo eindig je met 38% op de derde laatste plaats.
Het was lang geleden maar gisteren is nog eens een Digg-team (Steven, Tom, Niels en mezelf) naar een echte muziekquiz geweest. Zoals je elke week in Vlaanderen wel ergens een sportquiz of een vogelquiz hebt, kan je elk weekend wel ergens op een muziekquiz terecht. Hoewel we vorig jaar al hadden beslist niet meer aan deze van gisteren deel te nemen, stonden we er opnieuw, omdat het in Gent was en omdat het lang geleden was.
De quiz van gisteren was samengesteld volgens de voorkeuren/smaken van de opstellers. Als je weet dat deze ongeveer dubbel zou oud zijn als wij, dan valt het niet te verbazen dat er maar een achttal vragen (op 110) over muziek na 1999 ging. De grote nadruk kwam te liggen op de jaren zestig, zeventig en tachtig waarbij dan nog eens telkens die artiesten gevraagd werden waarvan we nu echt wel nooit hadden gehoord (met een lichte zin voor overdrijving, maar het is niet dat we daar niets van kennen). De bedoeling was trouwens steeds het invullen van de artiest en het nummer dat je hoorde (en in dit geval ook zag).
Er zijn zo’n dertigtal ploegen die aan zo goed als elke muziekquiz deelnemen en die ploegen kennen elkaar en hun stof vrij tot bijzonder goed. Het is een hobby als een andere natuurlijk maar dit echt goed willen doen, is niet aan mij besteed omdat je dan naar muziek gaat luisteren in functie van een muziekquiz en minder om de muziek zelf. Je gaat ook naar muziek luisteren die je zelf niet goed vind of naar genres die je helemaal niet liggen.
De muziek waarmee de mensen van mijn team en ikzelf dan weer mee bezig zijn, zowat alles wat op Digg* gerecenseerd wordt, komt op een enkele quiz per jaar na bijzonder weinig tot niet aan bod. Mocht je er een nummer van Nina Nastasia of Fleet Foxes vragen, de storm van kritiek achteraf zou groot zijn want hoe is het mogelijk dat zulke moeilijke dingen gevraagd worden? Door steeds te blijven focussen op de muziek van toen ze zelf twintig waren (90% van de teams heeft steeds een gemiddelde leeftijd van 40), ga je natuurlijk niet veel jonge teams aantrekken.
Maar soit, ik heb me geamuseerd tussen alle ergernissen door en ik ben heel tevreden met de dvd die ik nog op de prijzentafel heb gevonden (zie afbeelding). Ik stond in mijn hand met een biografie van McCartney (op dvd) maar zag dan deze en heb de andere dan maar teruggelegd. Hoewel ik het altijd meer voor Lennon heb gehad binnen The Beatles, is McCartney de laatste tijd veel terrein aan het winnen, vooral nu steeds meer duidelijk wordt van voor een ongemanierde boer die Lennon wel kon zijn. Slechte vrienden, inderdaad. Misschien dat mijn beeld weer verandert na het bekijken van Inside John Lennon. Spannend!
