Hup, ook hier een halfjaarlijstje, zij het een week of twee te laat. Fleet Foxes heb ik wel nog niet voldoende beluisterd (pas vandaag gekocht) en die zal zich hier wellicht tussen nestelen. Ook Amen Ra is nog niet door de evaluatiefase maar een mens kan blijven wachten zodus…
Verre van haar beste plaat, coveralbum, met toch weer enkele fantastische bewerkingen van Chan Marshall. Topsong: Metal Heart.
9. Sigur Rós – Með Suð í Eyrum við Spilum Endalaust
Niet zo sterk als hun grote drie studioplaten maar het blijft Sigur Rós uiteraard. Hoog niveau over de gehele lijn, al staat er geen wereldnummer op. Topsong: Ára Bátur.
Stap vooruit na Pocket Revolution. Ik ben geen dEUSprediker maar vind het wel verwonderlijk dat ze niet groter zijn in het buitenland. En ik geloof niet in het antwoord dat ze niet goed genoeg zijn. Omdat ze van België komen? Is Soulwax niet het tegendeel aan het bewijzen? Of wordt dat succesverhaal verbloemd? Enfin, Vantage Point is echt een sterke plaat. Topsong: Eternal Woman.
Misschien wel het beste wat ze ooit op een plaat hebben gekregen. Hopelijk niet hun laatste. Topsong: Whatever Happened to You?
6. This Will Destroy You – This Will Destroy You
Een van de betere van de nieuwe postrockbands. Vrij klassiek, met leuke toevoeging van elektronica. Topsong: A Three-Legged Workhorse.
5. My Brightest Diamond – A Thousand Shark’s Teeth
Tweede plaat van Shara Worden en tweede fantastische. Valt wat terug op het einde maar biedt enkele fantastisch mooie momenten. Topsong: Black & Costaud.
4. Girls In Hawaii – Plan Your Escape
Jawel, een Belgisch album op plaats vier. Hun debuut was al een openbaring. Dit is zelfs nog iets sterker. Wellicht mijn favoriete Belgische band. Topsong: Shades of Time.
3. A Silver Mt. Zion – 13 Blues for Thirteen Moons
Het is geen Godspeed maar het komt in de buurt. Van het beste dat postrock te bieden heeft. Topsong: Blindblindblind.
2. Bon Iver – For Emma, Forever Ago
Dé nieuwkomer van het jaar, toch wel. De droom van elke singer/singwriter. Topsong: The Wolves (Act I & II).
En ik was dan nog niet zo’n grote Portisheadfan, maar dit is zeer straf. Mocht wel na 11 jaar wachten. Topsong: The Rip.
3 reacties so far ↓
Alexander // 14 juli, 2008 bij 1:05 am
Me onlangs de moeite genomen om je nummers één en twee eens te beluisteren, en misschien komt het door mijn hoge verwachtingen, maar ze vallen me beiden wat tegen.
Met Bon Iver kom ik (voorlopig) niet verder dan een “oh nee, alweer een kerel die zingt als een pasgeboren vogeltje”, maar ik geef die plaat nog wat tijd. En ‘Third’ is bij momenten heel goed (We Carry On), maar toch ook niet in zijn volledigheid wat ik er van zou willen.
Een rijpingsproces dus.
milesbehind // 14 juli, 2008 bij 2:30 am
Mooie nummer 1. Met de rest kan ik leven, maar ikzelf ben er niet bepaald wild van. Die Madrugada moet ik dringend eens aanschaffen.
Ella Guru // 14 juli, 2008 bij 9:42 am
Wow, liggen wij even ver uit elkaar. (Ik heb een hekel aan postrock en aan de meeste lange songs)
Ik denk dat bij mij enkel Bon Iver de top 10 zou halen. Toch een heel plausibel lijstje.