Odin, de held van dit verhaal, kijkt en wil opvallend veel naar buiten de laatste tijd. Niet dat hij meer dan anders van de frisse lucht wil proeven. Niet dat hij meer dan anders zijn benen eens wil strekken. Odin is op zoek. Op zoek naar verloren tijden. Op zoek naar… Frank.
Je kan de eerste ontmoetingen tussen Odin en Frank voorzichtig en licht vijandig noemen. Toch duurde het niet lang of Frank werd een vriend aan huis. Hij kwam op de deur kloppen en hij vroeg of Odin er niet was. We lieten Frank altijd binnen zodat ze samen konden spelen, konden luieren, ochtend-tv konden kijken. We vroegen aan Frank of hij geen hapje mee wilde eten en Frank at rustig mee uit het eetbakje van Odin, steeds naar ons kijkend of het echt wel mocht. Of hij er echt mocht zijn. Frank was een vriend aan huis en wat Odin betrof zijn beste vriend.
Het is nu weken dat we Frank niet meer hebben gezien, voornamelijk omdat zijn eigenaars, onze overburen, weggetrokken zijn. Het is een stuk stiller zonder Frank en Odin voelt het gemis. Dat werd zeer duidelijk toen we Odin niet meer vonden. Het was om 4 uur ’s ochtends dat we hem op de hoogste verdieping van ons appartement aantroffen. Odin had de brandtrap ontdekt en had een onweer getrotseerd om Frank te gaan zoeken. Het was zijn gehuil dat ons naar daar bracht. Ook nu moeten we Odin elke dag een verdiep of twee boven ons gaan halen wanneer hij begint te huilen. Niet alleen omdat hij niet alleen naar beneden durft, maar vooral omdat hij op zoek is. Op zoek naar verloren tijden.
Alle aanwijzingen die ons leiden naar Frank zijn van harte welkom. Wellicht heet Frank niet Frank want dat is een naam dat wij hem gaven. Misschien is Frank Minoes al hopen we van niet. Frank, het ga je goed.
Frank en Odin in betere tijden…
Intussen is Odin naarstig op zoek, steeds met een waterige blik…
