Tijdens de zomermaanden heeft de NMBS de onzalige gewoonte om minder treinen in te leggen. Oké, er zijn minder schoolkinderen, minder pendelaars en minder NMBS-medewerkers, maar de pendelaars die niet op vakantie zijn, zijn hier steeds de dupe van. Een trein die al overvol zit wanneer die in Gent aankomt, greatness.
Steeds te mijden op treinen, door het kabaal dat ze veroorzaken, zijn georganiseerde groepen van mensen. Sinds het begin van juli bevinden er zich elke dag geüniformeerde jongeren in of naast de trein in Brussel of Gent. Ze hebben een blauw shirt, een groen, een geel, een paars, een wit, whatever, dragen steeds een bijpassend sjaaltje en luisteren naar namen als KLJ, VVKSM, Chiro, CCC, PKK,… Je kent ze wel. Ik heb het nooit voor jeugdbewegingen gehad. En ik zeg dit niet als buitenstaander want ik kan het weten.
Vijf jaar van mijn leven heb ik verprutst aan de oerjeugdvereniging van allemaal: de scouts, afdeling VVKSM. Ik weet niet precies waarom mijn ouders erop aanstuurden dat ik me zou aansluiten. Wellicht omdat ze op zondagvoormiddag van me af zouden zijn. Of omdat het me een vent zou maken. Dat laatste is alvast niet gelukt.
Ik paste nooit in het plaatje en ik vond de mentaliteit er verschrikkelijk. Twee balken aan elkaar sjorren? Vond ik niets aan, laat staan dat ik er goed in was. Uw eigen wc graven? Fantastisch! Het hele gedoe met strijdkreten? Volwassen. Ach, ik stel het wat stereotiep voor en er zijn wel momenten geweest dat ik er vrienden heb gehad of me heb geamuseerd, maar een vereniging waarin bijna alles gericht is op het fysieke is niets voor mij. Ik was er een loner en een weirdo (terwijl ik de rest weirdo’s vond, maar dat doet er niet toe). Er heerste bovendien een doorgedreven machocultuur, iets waar ik me altijd van heb gedistancieerd. Als je niet meedoet ben je niet cool uiteraard. Zo gaat het spel.
Het is dwaas van mezelf dat ik daar vijf jaar wekelijks heen ging, maar ik denk dat ik mijn ouders niet wilde teleurstellen. Als de grote verlosser kwam daar – ik was 15 - plots de schaakclub, waar er enkel weirdo’s zijn en ik me veel beter thuis voelde. Ik had direct een reden om met scouts te kappen. Ik ging graag naar een vereniging en kijk, ik ga er nog altijd.
3 reacties so far ↓
Ella Guru // 17 juli, 2008 bij 4:24 pm
Ik heb volgende week een klant in Gent, dus dat wordt naar daar pendelen. Waarschijnlijk valt het in de andere richting wel beter mee qua drukte.
De kans op jeugdbewegingen blijft wel intact. Vorige week zat ik op een dubbeldekker. Ze bezetten de hele verdieping boven me en speelden tikkertje. Het klonk als onweer.
Ik heb de meeste groepen ook altijd zoveel mogelijk vermeden… Hoe uitgelatener, hoe verder op afstand te houden.
guy // 17 juli, 2008 bij 5:19 pm
jeugdbewegingen, sportverenigingen, studentenverenigingen, supportersverenigingen, allemaal goed om me op m’n zenuwen te werken.
dat ik een asociale dikke ben die niet sportief was/is, zelden graag naar sport kijkt, to-taal niet competitief ingesteld is, en eigenlijk niet zo van vreemden houd zal er ook wel voor iets tussen zitten
maar vooral zoals een slimmer iemand het verwoordde:
“the decay and disintegration of this culture is astonishingly amusing if you are emotionally detached from it. i have always viewed it from a safe distance, knowing i didn’t belong; it doesn’t include me and it never has. no matter how you care to define it, i do not identify with the local group. planet, species, race, nation, state, religion, party, union, club, association, neighborhood improvement committee; i have no interest in any of it. i love and treasure individuals as i meet them, i loathe and despise the groups they identify with and belong to.”
dat gezegd zijnde zit ik gelukkig op een treinlijn (naar hillbilly county, maar dan in ‘t vlaams) die van grote groepen gespaard blijft. nu nog de onnozelaars die te luid en te veel babbelen, stinken naar zweet, alcohol of een gevaarlijk vuile adem.
Annelies // 18 juli, 2008 bij 10:33 am
Ik denk dat jij naar de scouts moest omdat ik naar de scouts wilde (mijn toenmalige schoolvriendinnetjes zaten toen allen in de scouts) en omdat mama-lief niet wilde dat ik alleen naar daar ging (laat staan de afstand alleen stapte). Ik ben er zelf vrij zeker van dat je daarom naar de scouts moest. Bij deze sorry