Ik heb af en toe de neiging, zeker als ik naar het theater zit te kijken, om vanuit het publiek plots iets te roepen wat – uiteraard – het natuurlijke, klassieke theaterproces zou verstoren. Ik kan me gelukkig in die gevallen altijd beheersen. Het is een beetje als de neiging die je moet onderdrukken om te springen als je op een grote hoogte staat. In het moderne theater is publieksinmenging vaak welkom of zelfs noodzakelijk maar daar had ik het dus niet over. Dit is trouwens een idee dat The Fast Show regelmatig in hun sketches heeft gestopt. Voor een voorbeeld hiervan (al is het niet exact wat ik zocht), deze video (met een jonge Amy Winehouse!)
Ik ben net terug van een optreden (Boston Tea Party in Kinky Star) waarin iemand uit het publiek nogal overdreven enthousiast reageerde na en tijdens de songs. Ze zat op de eerste rij maar het duo verloor er de concentratie niet door. Bij het bisnummer stapte de jongedame, duidelijk onder invloed, het podium op en ging ze eerst bij de zangeres staan waar ze weinig kwaad uitrichtte om vervolgens naar de gitarist/zanger te stappen (op dat moment aan het zingen) om hem zijn microfoon af te nemen. Uiteindelijk viel de microfoon op de grond en stopte Boston Tea Party met hun nummer. Wanneer de bezoekster van het podium was, pikte het duo de draad terug op.
Het deed me wat denken aan een optreden dat ik vorig jaar zag van De Portables waarbij een erg dronken fan ook het podium opklom en een aantal nummers heeft ‘meegezongen’ met De Portables. Het was een vreemde ervaring, niet zozeer omdat de band het toeliet maar omdat vele songs de mist in gingen omdat Jürgen De Blonde de slappe lach had.
Om af te sluiten een reactie van een vriendelijke lezer op een van onze filmrecensies:
Deze website is echt kut!!
ik heb deze film gezien, en ik vond hem enorm grappig, ik geef em zekr 3,5.
Deze website moet oprotten!!!
Ik heb sinds een jaar of vijf een zwak voor vrouwen die hun mooie stem combineren met eerlijke, melancholische nummers en eenvoudige begeleiding, meestal op gitaar of piano. Ik heb het hier niet over Heather Nova of Sheryl Crow maar de eerste drie die ik een beetje ‘mijn vrouwen’ noemde, waren Cat Power, Scout Niblett en Shannon Wright. Chan (Cat Power) had al drie keer geen zin in een gesprek met mij, Shannon al twee keer niet maar Scout heb ik al eens mogen interviewen.
Een beetje later heeft Mirah zich bij de lijstje gevoegd (al hangt ze er wat onder). Ook Nina Nastasia is gevolgd. Het is naar de New Yorkse Nina dat ik de laatste tijd vrij veel luister, wellicht door haar passage op Pukkelpop (waar een interview ook niet is gelukt). Nastasia is ontdekt door John Peel en haar albums worden steeds geproduced door Steve Albini. Uit haar debuut ‘Dogs’ (2000) is dit ‘Stormy Weather’. Het is een liveversie uit 2006…
Ik ben vandaag een beetje in de ban geraakt van www.lifeaftertheoilcrash.net Ik raad u aan deze website niet te bezoeken als je er net een vrolijke avond van wilde maken. Dit blogbericht lees je dan best ook niet.
De website introduceert zichzelf als volgt:
Dear Reader,
Civilization as we know it is coming to an end soon. This is not the wacky proclamation of a doomsday cult, apocalypse bible prophecy sect, or conspiracy theory society. Rather, it is the scientific conclusion of the best paid, most widely-respected geologists, physicists,bankers, and investors in the world. These are rational, professional, conservative individuals who are absolutely terrified by a phenomenon known as global “Peak Oil.”
Nu, ik ben al lang op de hoogte van het fenomeen ‘Peak Oil’ en ik wist ongeveer wat ons ooit te wachten stond maar ik dacht dat het grote probleem zich ‘pas’ binnen een tiental jaar zou manifesteren. Als de meest negatieve schattingen kloppen, dan zou het wel eens voor bijzonder snel kunnen zijn en dan hebben we het niet over jaren maar over maanden. Geniet nog van uw luxe, nu het nog kan.
Ik verdenk deze website er wel van erg negatief te zijn (Wikipedia is gematigder) en denk dat we nog wel iets langer hebben. Ook is alles volledig toegespits op de Verenigde Staten en die zullen het zwaarder te verduren krijgen dan wij, al wordt het hier ook allesbehalve plezant.
Wat gaat er nu eigenlijk gebeuren? Onze hele samenleving is afhankelijk van olie. Zoals jullie weten, is de voorraad beperkt en is de prijs nu aan het stijgen. Het is logisch dat de prijs nog zal stijgen omdat de vraag steeds zal toenemen en het aanbod steeds kleiner wordt. Iedereen is het er min of meer over eens dat wanneer een vat olie 300 dollar kost, we dan diep in de miserie zitten. Zo diep dat onze hele economie in elkaar zal storten. Elektriciteit wordt schaars, geld wordt waardeloos, miljoenen mensen gaan hun job verliezen, en ga zo maar door. Waar we al een aantal generaties vooruit gaan in rijkdom, gaan we binnenkort dus achteruit.
De website geeft een (jammer genoeg overtuigend) beeld van de gehele problematiek (wat, waarom, hoe,..) en toont aan dat alle alternieve energiebronnen die we op dit moment hebben niet in staat zijn olie te vervangen. Mocht je alle groene energiebronnen (die eigenlijk niet zo groen zijn) combineren op gigantische schaal en de voorwaarden hieronder zijn voldaan, dan kunnen de hoeveelheid energie opwekken die in de jaren vijftig nodig was om de wereld te doen draaien. De voorwaarden zijn jammer genoeg niet van de minste:
Need #1. A few dozen technological breakthroughs;
Need #2. An unprecedented degree political will, honesty, and bipartisan cooperation;
Need #3. Tremendous international collaboration;
Need #4. Massive amounts of investment capital;
Need #5. Fundamental reforms to the banking system;
Need #6. No interference or obfuscation from the oil industry
Need #7. About 25-50 years of general peace and prosperity to retrofit the world’s $45 trillion dollar per year economy including transportation and telecommunication networks, manufacturing industries, agricultural systems, universities, hospitals, etc. , to run on these new source of energy.
Need #8. Rational and non-corrupt elected officials and capable government appointees to manage the generation long transition.
De media is van het probleem op de hoogte maar zwijgt over de ernst van het probleem (op de website staan de redenen). Elke overheid is van dit probleem op de hoogte. Een van de meest gunstige landen om deze crisis aan te pakken is Noorwegen omdat die volledig zelfvoorzienend zijn (dacht ik). Waar gaat het grootste deel van hun opbrengst uit olie naartoe: defensie. Hoe zit het met België? Wij hebben het gigantische nadeel dat we geen natuurlijke bronnen hebben. We hebben het voordeel dat andere landen ons daarom niet zullen lastig vallen.
Een interessant onderdeel van de website gaat over hoe deze crisis praktisch te overleven. Een aantal van de kernboodschappen zijn: kweek je eigen groenten; zorg dat je geen schulden hebt; je bent best zelf in het bezit van een huis en liefst niet in de stad; zorg voor een stevig sociaal netwerk; ga niet als een zot allerlei dingen kopen (behalve een erg goede slaapzak).
Ik heb even rondgekeken op het net en blijkbaar zijn bijzonder vele mensen zich aan het voorbereiden. In Groot-Brittannië is het al wat meer doorgedrongen dan hier en zijn ze bezig aan ‘transition towns‘.
Ik hoop dat veel van wat hierboven staat overdreven is. Elk tijdperk had zijn doemdenkers. Het probleem is dat we nu alles wetenschappelijk kunnen staven en ik vrees dat het er slecht uitziet. Het grootste probleem zal misschien nog de reactie van de mensen zijn op dit alles. Maar kom, geen reden om te beginnen panikeren. Als er iets is wat we niet moeten doen, dan is het dat. Bon, iemand van jullie met een moestuin?
Het gaat goed met pinguïn Nils Olav. Het beestje was al kolonel maar is nu ook tot ridder gekroond door het Noorse leger. Zijn bekroning kan je hier bekijken. Tijdens de eigenlijke bekroning zelf was Nils een beetje zenuwachtig.
Met Ichi, het stinkdier, gaat het dan weer iets minder. De dame die met hem aan de leiband gaat wandelen, is gezegd dat dat niet toegelaten is. In dit filmpje kon het blijkbaar wel nog.
Een beetje hysterie in Japan over een loslopende aap. Ik zou ook weglopen.
Maar het grappigste filmpje is al iets ouder en gaat over de ontsnapte chimpanzee Ichiro, ook in Japan. Op verschillende manieren proberen de bewakers hem van een dak te halen waar hij uiteindelijk twee uur op heeft gezeten.
Pukkelpop zit er alweer op. Het werd de editie waarop het volledig droog bleef. Ook de editie waarop twee idioten rond 4u ’s ochtends op onze tent zijn gesprongen. Het was onmiddellijk daarop dat ik me de bedenking maakte dat een sociologisch onderzoek naar campinggedrag op rockfestivals en hoe het komt dat een zeker percentage van het mannelijk geslacht vervalt in complete debiliteit zeker een doctoraatsonderzoek waard is. Opnieuw is gebleken dat ik te oud word voor die camping (zie ook Werchter).
Uiteraard zijn we in Kiewit voor muziek en laat deze dertien bands me nu het meest gesmaakt hebben. Vanaf de zesde band is de volgorde voor mezelf erg moeilijk te bepalen trouwens…
1. Neurosis: had ik het meest naar uitgekeken en maakte (bijna) alles waar.
2. Sigur Rós: heb ze al beter gezien, al blijft dit uniek.
3. Iron & Wine: het klopte volledig. Bijzonder mooi.
4. Caribou
5. The National
6. Tindersticks
7. Fuck Buttons
8. Tunng
9. Menomena
10. Black Mountain
11. Yeasayer
12. Elbow
13. White Lies
Ons voorlopige verslag staat al een uur of twee online en wordt regelmatig iets langer…
Ik weet nog goed vier jaar geleden, we hadden vijf medailles en Anciaux liet ons verstaan dat we vier jaar later voor een stuk meer gingen want vijf was wat aan de magere kant, al fonkelde het goud van Justine behoorlijk hard. Het woord ‘topsport’ kwam naar boven in combinatie met ‘-manager’ of ‘-scholen’. Vier jaar later, vandaag dus, heb ik nergens een uitspraak gespot in de richting van vijf medailles en liefst meer. Niemand die deze uitspraak zou maken, zou dan ook serieus genomen worden.
Op de voorpagina van de online versie van De Morgen staat de optie ‘0 medailles’ in hun poll duidelijk op kop. Bescheiden zijn we toch altijd geweest, wij Belgen. Zelf heb ik trouwens op ‘1 medaille’ gestemd in de veronderstelling dat of een wielrenner of een judoka of Evy Van Acker daarvoor zou zorgen. Je moet toch in iets geloven om vooruit te geraken.
Ik heb veel respect voor de mensen die ons land vertegenwoordigen in China. Zelf zou ik het nooit kunnen want ik ben niet gemaakt om de hele tijd met hetzelfde bezig te zijn. Maar ik vind dat we ons niet moeten schamen dat wij, Belgen, nooit goed zullen zijn wanneer het op sport aankomt en dat het zal afhangen van uitzonderlijke talenten. De enige sporten waar wij goed in zijn, zijn die waar je door de modder ploegt (Stefan Everts en co), uren aan een stuk afziet (onze wielrenners) of de combinatie van de twee (veldrijden). Kruipen in de modder, dat zit ergens nog wel in ons bloed, maar van inzet voor ons land is buiten enkele woelige momenten, nauwelijks sprake geweest. We leven te graag; we eten te graag; we amuseren ons te graag. Nu wordt dit tijdens de komende twee weken duidelijk in de medaillestand – daar komt de vergelijking met Nederland! – maar wat zijn twee weken op vier jaar tijd? Ooit al eens in een gemiddeld restaurant geweest in pakweg Nederland, Duitsland of Spanje?
Neen, geen vervelend en uitgebreid reisverslag; enkel een aantal opvallende momenten…
a) Iemand loopt in Spanje (wellicht) rond met een nieuwe Nike-rugzak die eigenlijk mij toebehoorde. Het ging als volgt: we kwamen net boven aan de metrohalte die dichtst tegen ons appartement lag en ik wilde even kijken naar het adres en naar het stadsplan om ons te oriënteren. Ik neem het stadsplan uit mijn rugzak en zet die neer aan mijn voet. Er staan twee anderen rond mij. Met tweeën kijken we naar het plan. Mijn zus kijkt even ergens anders. Ik kijk terug naar mijn voet en mijn rugzak is spoorloos. Niemand heeft iets gezien, geroken of gevoeld. Omdat we nog maar net van de luchthaven waren, was dit een snelle domper op onze reis. Weg was mijn fototoestel, weg was mijn scheerapparaat, gsm-lader, batterijlader, al mijn informatie over onze reis, onze vliegtickets voor de terugreis (gelukkig digitaal), mijn ‘Everything Is Illuminated’ (JS Foer) en mijn usb-stick. Gelukkig had ik mijn gsm, portefeuille en sleutels nog bij me. Het huisnummer en de straat had ik net bekeken en wist ik ook nog. Dan maar naar het fijne appartement en onmiddellijk naar Fnac om een nieuw fototoestel en en nieuwe Everything Is Illuminated. In de loop van de week kwam daar ook nog een gsm-lader en scheerapparaat bij. Het kon erger, uiteraard, maar we hebben ons als echte toeristen gedragen.
b) Madrid is een fantastisch mooie stad. Verzorgd, groen, architecturaal indrukwekkend.
c) Wie zuinig wil omspringen met musea verkiest best het Thyssen-Bornemisza boven het Prado. Waar het laatste eenzijdig, onlogisch en bombastisch is, biedt het Thyssen-Bornemisza een erg knap en verzorgd overzicht van de westerse schildergeschiedenis. Alsof je een cursus kunstgeschiedenis in twee uur aflegt aan de hand van keurig gepresenteerde topwerken. Voor de Guernica, het meest indrukwekkende schilderij dat ik er heb gezien, moet je dan weer naar het Reina Sofia, dat zich vooral op moderne kunst toelegt.
d) Het horecapersoneel was er opvallend onvriendelijk. Het was ook voor hen warm natuurlijk.
e) Het mooiste uitzicht voor een avondlijk terrasje is toch wel dat van een verlicht koninklijk paleis en zijtuin. Nergens heeft een Spaans bier me zo gesmaakt.
f) Je laat je best niet beetnemen door te gaan eten op de grote markt (Plaza Mayor) want daar krijg je niets voor veel geld of koud eten voor weinig geld.
g) We hadden veel geluk dat de grootste Mucha-tentoonstelling in Spanje ooit net in Madrid was. Mucha is pretty premium.
Op de voorpagina van de online versie van De Morgen staat de optie ‘0 medailles’ in hun poll duidelijk op kop. Bescheiden zijn we toch altijd geweest, wij Belgen. Zelf heb ik trouwens op ‘1 medaille’ gestemd in de veronderstelling dat of een wielrenner of een judoka of Evy Van Acker daarvoor zou zorgen. Je moet toch in iets geloven om vooruit te geraken.
