Situatie: op 1 november eindigt mijn jobcontract en heb ik dus geen job meer. Ik heb de voorbije maand wat rondgekeken maar bitter weinig gezien dat me echt interesseert. Tot er plots een Gents communicatiebureau uit de lucht komt gevallen en ik een bijzonder aantrekkelijke vacature zie waarin ik volledig pas. Ik bel, doe voor hen een opdracht en mag daarna op gesprek. Mijn opdracht is er als tweede beste beoordeeld maar ze nemen er twee mensen aan en dat gesprek verloopt goed. Ze zouden me de maandag erop terugbellen. Intussen werk ik al mentaal voor het nieuwe bedrijf, op 5 minuten fietsen van mijn huis, waar er op acht medewerkers dan nog twee werken die ik ken, hoewel ik me probeer voor te houden de euforie in te perken tot ik een bevestiging krijg. Ik solliciteer voor niets anders want ik heb zo veel vertrouwen dat ik geen plan B heb. Ik heb nooit een plan B, wat niet zo’n goede strategie is. Vandaag komt dan eindelijk de telefoon die me vertelt dat ze na een erg moeilijke discussie van een week voor de andere hebben gekozen. Hoewel ik de betere kandidaat was. Maar zij zou wellicht beter passen in de groep. Ze hadden me al gezegd dat ze liever een vrouw wilden.
Dit zuigt vrij hard want zo’n vacature vind ik niet snel meer en ik had echt zwaar zin om me hier volledig in te gooien. Het is echt lang geleden dat ik iets niet heb bereikt waarvoor ik volledig gegaan ben. Ach, het zal me misschien goed doen.
Op de Debonair Label Night zaterdag is de Gents-Brusselse band Yuko me erg positief bevallen. Ze hebben net hun debuut ‘For Times When Ears Are Sore’ uitgebracht. You might want to give it a shot!
