Intussen…
- had ik vorige week een drukke concertweek van vijf avonden op zeven (1-2-3-4-5), goed voor een totaal van twintig optredens, waaronder twee avonden Domino en twee avonden Dunkfestival. Drie performances die opvielen in het pak: (1) William Elliott Whitmore die een bijna vergeten folk/country/blues speelt. Klik hier voor een liveversie van ‘Old Devils’, waarmee hij zijn set in AB afsloot. / (2) de neo-psychedelische rock van het trio Mi Ami. Dit is de beste livevideo die ik op YouTube vond. / (3) de freaky noiserock van HEALTH. Video van ‘Crimewave’.
- wil ik bij Poppunt als vrijwilliger gaan werken (en vindt Poppunt dat oké), maar heb ik nog de toestemming van de RVA nodig (omdat het niet wenselijk zou zijn mijn werkloosheidsuitkering hierdoor te verliezen). Dit kan blijkbaar via formulier C45B. Voor alles is een formulier in België. Duimen dat ze daar gewillig zijn. Een stage bleek sowieso uitgesloten want kan enkel in het kader van een opleiding.
- heb ik een cursus HTML achter de kiezen en ben ik aan een cursus verkooptechnieken begonnen. Dan nog gratis en op mijn eigen bureau (dankzij Webleren van de VDAB).
- heb ik na de gouden tip van Boleuzia ‘The Road’ van Cormac McCarthy gelezen en over de hele lijn schitterend bevonden. Al lijkt het me eerder een mannen-boek.
- supporter ik van thuis uit voor mijn clubgenoten op het Belgisch Jeugdkampioenschap.
- ben ik een dag naar Bredene geweest op uitnodiging van een ex-collega en kwam ik tot de vaststelling dat ik de zee en alles errond steeds fascinerender begin te vinden. Een tweetal jaar geleden deed het me niets.
- heb ik enkele dagen bijna alleen maar naar Scary Mansion geluisterd. Dit is het project rond Leah Hayes, dat wel heel hard ruikt naar de vroege Cat Power. Haar debuutalbum is niet wereldschokkend, al bevat het enkele songs waar ik voor smelt. ‘Captin’ bevoorbeeld:
10 reacties so far ↓
Debby // 17 april, 2009 bij 9:18 am
Mannenboek?
Dat ga je toch eens mogen uitleggen, want -buiten het feit dat beide hoofdpersonages mannen zijn- zie ik geen enkele reden voor deze uitspraak.
Ha, ik dacht wel dat die Scary M. iets voor jou was.
guy // 17 april, 2009 bij 11:03 am
m’n vriendin reageerde net als Debby toen ik het haar zei. ze kauwt nochtans geen tabak en vraagt ook niet om aangesproken te worden met ‘Robert’
sezaar // 17 april, 2009 bij 11:18 am
Ik snap ook niet waarom het een mannenboek zou zijn. Een vriendin van me vindt het ook een fantastisch boek en vond mijn recensie zelfs te negatief.
Er zijn geen vrouwen meer!
fideel // 17 april, 2009 bij 11:56 am
@ Debby:
omdat
- er nauwelijks een vrouw in voor komt (en de enige min of meer belangrijke) kiest voor de makkelijkste oplossing (wat volledig te begrijpen is)
- de focus een vader-zoon-relatie is
- de thema’s eerder mannelijk zijn (kill or be killed, overleven)
- er niet in geshopt wordt
maar zoals je weet, berusten vele man-vrouw-beweringen op stereotypen en zijn die dus niet hard te maken. Vandaar ook de ‘eerder’
guy // 17 april, 2009 bij 12:06 pm
benieuwd of er in de verfilming plots een shopping mall opduikt in de asgrauwe natuur!
(de eerste stills zien er alleszins veelbelovend ellendig uit)
Debby // 18 april, 2009 bij 7:01 pm
Mijn feministische kant begint hier zwaar van te steigeren.
Ik zou dus ook geen Robinson Crusoë mogen lezen (een man alleen!),Bukowski (vrouwonvriendelijke uitspraken!), Schuld en boete (een man staat centraal! vrouwen zijn onderdanig!), High fidelity (mannelijke kijk op relaties!), …
Ik zal dan maar terug aan de stoof kruipen met mijn chicklit.
Voor straf mag je de dwaze grap die ik wou koppelen aan het “hard maken van man-vrouw beweringen” zelf verzinnen!
sezaar // 20 april, 2009 bij 2:36 pm
Red je hier maar uit Fideel…
(Moet ik me overigens zorgen maken over de Amélie Nothomb-boeken met een vrouwelijk hoofdpersonage die ik nochtans graag lees?)
sezaar // 20 april, 2009 bij 2:37 pm
Zou het dan ook geen boek zijn voor mannen zonder zonen of explictie kinderwens?
fideel // 20 april, 2009 bij 5:42 pm
Inderdaad, Sezaar, ik denk dat dit geen boek is voor mannen zonder zonen of dochters! Het is een boek, enkel voor mannen van wie hun vrouw zelfmoord heeft gepleegd en die overleven op straat, dan nog liefst in een post-apocalyptische samenleving.
Oké, ‘eerder een mannenboek’ was wellicht wat overdreven. Ik lees ook graag Nothomb.
De grenzen tussen wat interessant is voor mannen en wat voor vrouwen zijn erg vaag, maar je kan niet om sociologische feiten heen. Waarom is Germaanse een vrouwenrichting? Omdat er elk jaar 75% vrouwen zitten.
Soit, bij deze: ‘The Road’ is een boek zowel voor mannen als voor vrouwen, al heeft het voornamelijk thema’s die als eerder mannelijk kunnen beschouwd worden.
sezaar // 20 april, 2009 bij 8:47 pm
Die laatste redenering rond vrouwenrichting en hoe dat zich tot een boek verhoudt, snap ik niet echt hoor.
En ik zou eerder een boek over wagens als “een mannenboek” beschouwen terwijl “The road” eerder een boek is voor mensen die literair verrast willen worden en niet zweren bij pakweg de nieuwe Dan Brown.